اکثر افراد در مقطعی از زندگی نیاز پیدا می کنند که برای بیماری خود و یا نزدیکانشان به اورژانس (Emergency Room) مراجعه نمایند. از آنجا که در اکثر این موارد، افراد دچار دستپاچگی و اضطراب هستند، ممکن است دچار اشتباهاتی گردند و یا مواردی را فراموش کنند که به تشخیص نادرست و یا درمان نامناسب بیماری آنها بیانجامد. در این مقاله به نه مورد مهم از مواردی که هر فرد در مراجعه به اورژانس (ER) باید به خاطر داشته باشد، اشاره می نماییم.

۱) به پزشک یک خلاصه صحیح از علائم و مشکلات بیماری خود بدهید. پزشکان اورژانس وقت کافی برای شنیدن کل مشکلات سلامتی شما از بدو تولد تا زمان حال را ندارند، چون معمولا بیماران زیادی در انتظار ویزیت نشسته اند. با صحبت در مورد موارد اضافی ممکن است پزشک اورژانس را به تشخیص نادرست هدایت کنید. سعی کنید خیلی ساده و صریح بگویید چه مشکلی شما رو به اورژانس آورده و با یک ترتیب زمانی صحیح علائم را از روز اول شروع این مشکل تا زمان حال بیان کنید.
۲) توصیه طلایی: مشکلات را از زمان شروع در یک دفترچه بنویسید. اگر احساس کردید که در حال بیمار شدن هستید، خوب است که زمان شروع علائم و شرح مختصری آز آنها را در یک دفترچه یاداشت نمایید. این کار نه تنها به خود شما کمک می کند که علائم بیماری و توالی زمانی آنها را فراموش نکنید، بلکه به پزشک نیز یک تصویر روشن و صریح از چگونگی پیشرفت بیماری می دهد. توصیه ما به مادرانی که فرزند کوچک دارند و کودکشان بیشتر از افراد بزرگسال بیمار می گردد، این است که این کار را در مورد هر ناخوشی کودک انجام دهند، چرا که هر بیماری ساده ممکن است به مورد حادی تبدیل شود که نیاز به مراجعه به اورژانس داشته باشد.
۳) سابقه بیماریها و مشکلات مهم پزشکی خود را بدانید و به پزشک اطلاع دهید. ضمن عمل به توصیه اول در مورد خلاصه گویی و بیان مشکل اصلی، نباید از دادن اطلاعات در مورد مشکلات اساسی مربوط به سلامت خود به پزشک کوتاهی کنید. مواردی مانند دیابت، فشار خون، بیماری های قلبی – عروقی، بیماری های کلیوی، آسم و حساسیت دارویی را باید حتما به پزشک بیان نمایید. راحت ترین کار همراه داشتن یک لیست از مشکلات به صورت خلاصه و ترجیحا به زبان علمی است. در یکی از مراجعات معمولی به پزشک خانواده اتان می توانید از او درخواست نمایید که این لیست را برای شما بنویسد.
۴) یک لیست از داروهایتان به همراه داشته باشید. همواره یک لیست از داروهایی که مصرف می کنید به همراه دوز مصرفی آنها در کیف خود و یا در تلفن همراه خود داشته باشید. بهتر است دلیل مصرف نیز در جلوی نام دارو ذکر گردد. پزشک اورژانس با دیدن این لیست هم بهتر به سایر بیماری های شما پی می برد و هم از دادن داروهایی که با داروی فعلی شما تداخل دارویی دارند، اجتناب می کند. اگر به دارویی هم حساسیت دارید، حتما باید در این لیست به آن اشاره گردد.
۵) از پرسیدن سوال واهمه نداشته باشید. پرسیدن سوالات صحیح برای فهم بهتر مشکل و ادامه درمان هیچ اشکالی ندارد. سوالاتی از قبیل: “آیا ممکن است بیماری من وخیم تر شود و اگر وخیم تر شود، انتظار چه علائمی را باید داشته باشم؟ یا ممکن است کمی توضیح دهید که چگونه به این تشخیص رسیدید؟” می توانند به فهم بهتر بیماری توسط شما و درمان آن کمک نمایند.
۶) تشخیص نهایی بیماری خود را بدانید. این حق هر بیمار است که نام دقیق تشخیص بیماری خود را بداند. از پزشک درخواست نمایید که نام بیماری شما و تشخیص خود را به وضوح بیان نماید و در صورت لزوم آن را برایتان بر روی کاغذ بنویسد.
۷) یکی از عزیزان یا نزدیکان را همراه خود به اورژانس ببرید. رفتن به اورژانس قدم زدن در پارک نیست که بتوان آن را به تنهایی هم انجام داد. حتی الامکان یکی از عزیزان یا دوستان را به همراه خود ببرید. در این صورت یک جفت چشم بیشتر مراقب خواهند بود که اشتباهی رخ ندهد و یا در بیان سابقه بیماری شما، چیزی از قلم نیافتد.
۸) اگر به تشخیص شک دارید و یا خاطرجمع نیستید، دوباره مراجعه کنید. بسیاری از اشتباهات تشخیصی پزشکی در صورت مراجعه سریع برای بار دوم قابل تشخیص و تصحیح هستند. اگر از تشخیص و درمان خود احساس رضایت نمی کنید، حتما برای بار دوم مراجعه کنید. حداقل تاثیر این مراجعه این است که با تایید تشخیص توسط یک پزشک دیگر، خیال شما راحت می گردد.
۹) بیماری خود را پیگیری نمایید. اگر پزشک اورژانس به شما توصیه نمود که پس از بهبودی نسبی به پزشک خانواده خود مراجعه نمایید تا مشکل را با کمک یک متخصص پیگیری نماید، در این امر کوتاهی ننمایید. مطمئن شوید مشکلی که منجر به مراجعه شما به اورژانس گردیده به صورت اساسی حل گردیده است.

منبع:

https://www.rd.com/health/wellness/patient-mistakes-er-misdiagnosis/1/

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *